Onvervulde kinderwens

Na veel mislukte IVF-behandelingen moeten mijn man en ik verder leven zonder kinderen. We zijn er kapot van. Hoe gaan we hiermee om?

onvervulde kinderwens beantwoord door ingrid vlemmingsOngewenste kinderloos treft vele vrouwen en mannen in de kern van hun wezen en raakt diepliggende, kwetsbare emoties. Het is dan ook hard werken te rouwen om de kinderen die er niet zijn. Afscheid te nemen van het verlangen naar een kind en ouderschap. En het leven een andere inhoud te geven dan dat men altijd had gedacht. Ieder mens rouwt op zijn eigen wijze, mannen en vrouwen rouwen daarnaast ook nog eens verschillend. Mijn advies is om een vorm te vinden om jullie verlies rondom je onvervulde kinderwens verweven te krijgen in je leven. Daar zijn diverse manieren voor. (Ingrid Vlemmings, therapeute)

Lotgenoten / praatgroep

Ik wil mijn miskraamervaringen delen met lotgenoten. Waar vind ik zo’n groep?


lotgenoten contact miskraamMijn advies: inventariseer eerst wat er bij je in de buurt georganiseerd wordt. Je kan contact opnemen met maatschappelijk werk en RIAGG met de vraag of ze groepen hebben voor vrouwen met een miskraam. Je kan ook contact opnemen met je verloskundige of zij weet of er bestaande groepen zijn waar je terecht kunt. Daarnaast zijn er ook online praatgroepen waar jij je verhaal kwijt kan. (Thea van Dijk, coach/trainer)

Zielskinderen

Mijn zus kent iemand die na haar miskraam is gaan ‘praten’ met haar ongeboren kindje. Is dat niet vreemd?

Contact maken met je ‘stille’ kindje klinkt heel onwerkelijk. Toch is dit een behoefte die steeds meer vrouwen uitspreken. Praten met je kindje lijkt lastiger dan het is. Het is als ‘tegen jezelf praten’ en dan ook nog een antwoord krijgen! Deze antwoorden kunnen heel bijzonder zijn: “Mama luister je nou!” Of “Ik wil zo heel graag bij jullie wonen!” Wanneer de moeder luistert met haar Hart zal haar kindje exact de vinger op de goede plek kunnen leggen. Hij of zij wil heel graag dat mama en papa meer gaan vertrouwen op hun gevoel. (Ingrid Jetten, troostcoach)

Spijt van abortus

Ik heb jaren geleden een abortus laten plegen en voel me daar nu erg schuldig over. Heb ik fout gehandeld?

spijtAbortus is bij wet gelegaliseerd. De (Rooms Katholieke) Kerk wijst abortus af. Sommigen vinden abortus een vorm van geboortebeperking of gemakzucht. Maar ik heb nooit iemand ontmoet die een abortus overwoog uit gemak! Vaker zit de pijn rond het geweten, rond je eigen ethiek. ‘Welke waarde heb ik dit beginnend leven toegekend”. En kun je hierin de vraag beantwoorden: ‘Voel ik me schuldig of heb ik schuld?’ En dat is een vraag die je alleen zelf kunt beantwoorden. Je kunt het goedmaken met jezelf, door met mildheid en compassie naar je situatie te kijken. Sterkte! (Simone Hoogeveen, hulpverlener)