Man en vrouw in rouw

Door: Christel Goulancourt

Elk mens heeft zijn of haar eigen manier van omgaan met rouw. Het verliezen van een kindje betekent altijd het verliezen van een stukje van je toekomst. Ineens is alles anders, alles waar je naar uitkeek is weggerukt.

Hoe lang de zwangerschap heeft geduurd, maakt voor het gevoel van verlies vaak niets uit. Vanaf het moment dat je zwanger bent, begin je met het opbouwen van een band met je ongeboren kindje. Wanneer blijkt dat het kindje niet levensvatbaar is, worden dromen en toekomstplannen ruw verstoord. “Man en vrouw in rouw” verder lezen

Elk wezentje, geboren of ongeboren, is een ster

Door: Claudia Koole

Iemand die bevestigd krijgt dat er nieuw leven groeit in de buik, weet dat er méér aan is gekoppeld dan louter een x-aantal cellen tellend vruchtje dat steeds groter wordt. Elk wezentje, of het nu dierlijk of menselijk is, is verbonden aan een groter geheel. Dat groter geheel wordt uit liefde gevormd, hoe moeilijk dat ook voor te stellen is. En dat groter geheel correspondeert voortdurend met de natuur op onze planeet aarde, waarop wij mensen bestaan. “Elk wezentje, geboren of ongeboren, is een ster” verder lezen

Miskraam spiritueel gezien – Roy Martina deel 2

rouwverwerking

In mijn vorige blog heb ik het gehad over de 3 ‘ikken’ in relatie tot een miskraam. Het is niet voldoende om te zeggen dat alles een reden heeft; het is de bedoeling om te ontdekken wát de reden is. Pas als dat duidelijk is, valt alles op zijn plek.

Helaas is het zo dat het soms jaren kan duren om die reden in te zien. Vaak wanneer we veel later terugkijken, kunnen we verbanden leggen die niet mogelijk zijn in het moment zelf. Het enige dat we hebben in het nu is het ‘weten’, dat een miskraam bedoeld is om te gebeuren. “Miskraam spiritueel gezien – Roy Martina deel 2” verder lezen

We zagen hoe Frank uit mijn lichaam zwom

levensenergie thea jurina

Door Thea Jurina

Een aantal weken nadat ik een e-book had gelanceerd over ‘vanuit vertrouwen bevallen’ braken ’s nachts mijn vliezen. Ik was op dat moment 15,5 weken zwanger van ons derde kindje. Een zoontje van 5, zoontje van 3 en tussen beide zwangerschappen had ik een korte zwangerschap gehad van ons vlinder-engeltje.

Uiteraard een grote schrik, want vruchtwater is de bron waarin je kindje zwemt. Nadat we in het ziekenhuis waren geweest besloten mijn partner en ik af te wachten wat mijn lichaam zou doen. In eerste instantie voelde ik volledige overgave. Overgave aan de weg van dit kindje. Ook als hij/zij ervoor zou kiezen om geboren te worden was het goed. Werkelijk goed. “We zagen hoe Frank uit mijn lichaam zwom” verder lezen

“Niet alleen mijn lijf, ook mijn ziel is gecuretteerd”

Beluister hier het artikel (6:16) of op de site van SoundCloud

Ze meldt zich deze donderdag bij mij; Carla, eind dertig met rood doorlopen ogen. Haar stem klinkt fel, haar lijf lijkt gekwetst. Ze komt voor advies. Maar al snel heb ik in de gaten dat ze eigenlijk iets anders wil, namelijk gehoord worden. Al snel is het mij duidelijk wat ik al die jaren al weet: een onderdrukt rouwproces neemt je kracht weg en kan je (vele) jaren later parten spelen. ““Niet alleen mijn lijf, ook mijn ziel is gecuretteerd”” verder lezen