Over een stille baby

intimiteitDoor: Riet van Rooij

Toen Vincent mij die middag in augustus belde om te vertellen dat hun kindje gestorven was en of ik Esther en hem wilde helpen, begon voor mij een deelgenootschap aan een uiterst zielvolle ervaring.

Ik heb getuige mogen zijn van de geboorte van Lara, die de dag tevoren gestorven was in haar moeders buik. De liefde, het respect en de toewijding die ik bij alle betrokkenen heb ervaren waren zeer indrukwekkend. “Over een stille baby” verder lezen

Josta zocht 20 jaar na de doodgeboorte van haar dochter hulp

Josta (getrouwd, 59) beviel in 1989 van een eeneiige tweeling. Haar eerste dochter Ricky overleed tijdens de bevalling terwijl dochter Nicky wel het levenslicht mocht zien.

Josta ‘parkeerde’ haar verdriet en richtte zich volledig op het kersverse gezin. Na 20 jaar liep ze vast, net zoals dat vaker gebeurt na een onverwerkte miskraam of doodgeboorte. “Josta zocht 20 jaar na de doodgeboorte van haar dochter hulp” verder lezen

De miskraam van orthomoleculair geneeskundige Rian

Door: Rian Bruijne

Mijn tweede zwangerschap eindigde voor de twaalfde week in een miskraam. Het had ruim een jaar geduurd voordat ik weer zwanger was, en toch voelde ik dat er iets niet goed was. De zwangerschapstest was niet direct positief en de lichte spanning die ik voelde op mijn borsten, nam in de tiende week af.

In de elfde week begon ik licht te vloeien. De verloskundige stuurde mij door naar het ziekenhuis voor een curettage (schoonmaken van het baarmoederslijmvlies) onder narcose. Niemand op de afdeling was ervan op de hoogte dat er sprake was van een miskraam. “De miskraam van orthomoleculair geneeskundige Rian” verder lezen