“Ik ben eindelijk weer gaan leven”

Vervolg interview Thea

loterij


Een klein jaar later raakt Thea wederom zwanger. Nu test ze ‘positief’ en ze vindt dit ‘een lot uit de loterij ’. Toch gaat het na zes weken weer mis en wordt het vruchtje na dertien weken afgestoten.

De verloskundige geeft opdracht om het vruchtje op te vangen. Maar dan komt als eerste het eerdere ongeboren kindje eruit: vijf centimeter lang, zonder beentjes.

““Ik ben eindelijk weer gaan leven”” verder lezen

Burn-out door miskraam

Door: miskraamcoach Diana Wouters-Sellis

burn-out na een miskraam

Opgebrand door een miskraam? Dat bestaat niet….of toch wel? Wel degelijk kun je door het niet verwerken van een miskraam jezelf tegenkomen. Ik maak het als miskraamcoach en als mens in het dagelijks leven mee. Zo ook met Karin die uiteindelijk door een burn-out erachter kwam dat zij zichzelf voorbij liep en haar miskraam van 3 jaar geleden niet had verwerkt.

“Burn-out door miskraam” verder lezen

Troost

lege handen

Als een peuter zich bezeert en op een zachte schoot wordt getroost totdat de pijn over is, schuift zij of hij vanzelf weer weg en speelt verder. Als volwassene bestaat deze behoefte aan troost bij kwetsuren eveneens. Mogen uithuilen bij een omarmende ander totdat het klaar is. Zoals bij een miskraam. 

“Troost” verder lezen

Over een stille baby

intimiteitDoor: Riet van Rooij

Toen Vincent mij die middag in augustus belde om te vertellen dat hun kindje gestorven was en of ik Esther en hem wilde helpen, begon voor mij een deelgenootschap aan een uiterst zielvolle ervaring.

Ik heb getuige mogen zijn van de geboorte van Lara, die de dag tevoren gestorven was in haar moeders buik. De liefde, het respect en de toewijding die ik bij alle betrokkenen heb ervaren waren zeer indrukwekkend. “Over een stille baby” verder lezen

Josta zocht 20 jaar na de doodgeboorte van haar dochter hulp

vastlopen

Josta (getrouwd, 59) beviel in 1989 van een eeneiige tweeling. Haar eerste dochter Ricky overleed tijdens de bevalling terwijl dochter Nicky wel het levenslicht mocht zien.

Josta ‘parkeerde’ haar verdriet en richtte zich volledig op het kersverse gezin. Na 20 jaar liep ze vast, net zoals dat vaker gebeurt na een onverwerkte miskraam of doodgeboorte.

“Josta zocht 20 jaar na de doodgeboorte van haar dochter hulp” verder lezen