“Ik ben eindelijk weer gaan leven”

Vervolg interview Thea

loterij


Een klein jaar later raakt Thea wederom zwanger. Nu test ze ‘positief’ en ze vindt dit ‘een lot uit de loterij ’. Toch gaat het na zes weken weer mis en wordt het vruchtje na dertien weken afgestoten.

De verloskundige geeft opdracht om het vruchtje op te vangen. Maar dan komt als eerste het eerdere ongeboren kindje eruit: vijf centimeter lang, zonder beentjes.

““Ik ben eindelijk weer gaan leven”” verder lezen

“Mama……..!” Een boodschap van je kindje

Door: Ingrid Jetten

Een zacht lief stemmetje in mij laat zich horen: “Mama?….

  • weet je dat er bij de miskraam niets mis is gegaan?
  • dat ik altijd bij jullie zal blijven op de aarde of in de hemel?
  • ik heel veel van jou en mijn papa hou?
  • mijn broertje en zusje graag met mij willen spelen ook al zien zij mij niet?
  • als je heel goed voelt, ik heel dichtbij je bent?”

““Mama……..!” Een boodschap van je kindje” verder lezen

“Mijn miskraam vond ik erger dan de doodgeboorte van mijn kind”

onderbuikgevoel

Met tranen in haar ogen vertelt Anja, die ik laatst ontmoet heb tijdens een netwerk, dat ze een kindje is verloren in de 7de maand van haar zwangerschap en dat ze daarna nog een miskraam heeft gehad. Ze heeft ook twee gezonde meisjes van 4 en 6 jaar. Hier geniet ze volop van. Toch had ze graag nog een derde kindje gehad.

““Mijn miskraam vond ik erger dan de doodgeboorte van mijn kind”” verder lezen

De miskraam van orthomoleculair geneeskundige Rian

Door: Rian Bruijne

Mijn tweede zwangerschap eindigde voor de twaalfde week in een miskraam. Het had ruim een jaar geduurd voordat ik weer zwanger was, en toch voelde ik dat er iets niet goed was. De zwangerschapstest was niet direct positief en de lichte spanning die ik voelde op mijn borsten, nam in de tiende week af.

In de elfde week begon ik licht te vloeien. De verloskundige stuurde mij door naar het ziekenhuis voor een curettage (schoonmaken van het baarmoederslijmvlies) onder narcose. Niemand op de afdeling was ervan op de hoogte dat er sprake was van een miskraam. “De miskraam van orthomoleculair geneeskundige Rian” verder lezen

Man en vrouw in rouw

Door: Christel Goulancourt

Elk mens heeft zijn of haar eigen manier van omgaan met rouw. Het verliezen van een kindje betekent altijd het verliezen van een stukje van je toekomst. Ineens is alles anders, alles waar je naar uitkeek is weggerukt.

Hoe lang de zwangerschap heeft geduurd, maakt voor het gevoel van verlies vaak niets uit. Vanaf het moment dat je zwanger bent, begin je met het opbouwen van een band met je ongeboren kindje. Wanneer blijkt dat het kindje niet levensvatbaar is, worden dromen en toekomstplannen ruw verstoord. “Man en vrouw in rouw” verder lezen