Veelgestelde vragen over miskraam

Er wordt gezegd dat het verwerken van mijn miskraam ook belangrijk is voor mijn gezin. Maar het gaat goed met mijzelf zolang ik er juist niet aan denk of erover praat. Hoe zit dat?

veelgestelde vragen miskraam joyce beckkerAan de slag gaan met je miskraamverleden is belangrijk. Allereerst voor jezelf, want als jij je eigen rouwproces uit de weg gaat, kan jij je vroeg of later flink tegenkomen. Ook kan het zijn dat je gezin hier last van gaat ondervinden. Je andere kinderen kunnen bijvoorbeeld plaatsvervangend rouwen om hun afwezige zus of broer. Ik adviseer je jouw miskraam te verwerken op de manier die bij jou past. Op deze pagina zie je welke begeleiders bij jou in de buurt zitten. (Joyce Beckker, auteur)

Mijn gynaecoloog adviseert me na meerdere mislukte zwangerschappen ontspannen te blijven om opnieuw zwanger te raken. Maar hoe doe ik dat zonder steeds in de angst te schieten?

veelgestelde vragen miskraam diana woutersEen gezond kindje op de wereld zetten is voor velen van ons een diep verlangen. Maar na een aantal miskramen kun je niet meer relaxed zijn en zit je in een overlevingsstand. Elke dag sta je op met een diepgewortelde en gekoesterde wens. Het kan je helpen om in je omgeving met anderen erover te praten. Daarnaast adviseer ik je om samen met je partner dingen te ondernemen, even de zinnen te verzetten door bijvoorbeeld ergens te gaan lunchen. Ook raad ik je aan een dagboek bij te houden waarin jij je intiemste gevoelens en gedachten kan opschrijven. (Diana Wouters-Sellis, miskraamcoach)

Ik wil wel naar een therapeut, maar al tweemaal moest ik afbellen omdat ik me ziek voelde. Volgens mij is dat geen toeval. Waarom gebeurt dit?

veelgestelde vragen miskraam thea van dijk Het ervaren van chaos en ongemak vlak voor je afspraak met je therapeute, is een normale reactie. Ik adviseer je om toch te gaan. Na de sessie voel jij je vast beter. Dit fenomeen zie ik ook terug bij mijn klanten. Het gebeurt wel eens dat iemand afzegt vanwege ziekte of zich beroerd voelen. Als zij besluit om toch te komen, dan verdwijnen de klachten na de sessie spontaan. Als jij je miskraam verwerkt, kunnen de gevolgen voor je groot zijn en daarom kunnen de problemen vooraf ook veel groter zijn. Weet dat dit erbij hoort. Het verwerken van je miskraam en je lichaam en leven terugkrijgen, is een geschenk aan jezelf. (Thea van Dijk, miskraamcoach en trainer)

Stel hier je eigen vraag


De velden met een * zijn verplicht. Als je anoniem wilt blijven mag je een alias invullen bij 'je naam' en het emailveld leeg laten. Helaas kunnen we dan niet terug reageren.

Miskraam versus doodgeboorte

Ik heb een vroege miskraam gehad en ben daar erg verdrietig over. Mijn collega vindt dat een doodgeboorte veel erger is. Moet ik er dan maar snel overheen stappen?

joyce over miskraam versus doodgeboorteVerliesbeleving is perceptie. Het doet jou net zoveel pijn, als dat het jou pijn doet. Ongeacht de leeftijd van de zwangerschap en de omstandigheden. Het gaat puur om jou en jouw gevoel daarbij. Daarom mag jij jezelf serieus nemen in je pijn en verdriet, wat iedereen er ook van vindt. Geef jezelf toestemming te rouwen, zolang dat nodig is. Je mag je ongeboren kind erkennen. Hiermee leg je de basis voor een vernieuwde versie van jezelf. Met voor altijd in je hart het zieltje, waar jij even de draagmoeder van mocht zijn. (Joyce Beckker)

Ik ken iemand wiens kindje na 9 maanden doodgeboren is, maar haar tante heeft het over een miskraam. Ik vind dat afbreuk doen aan het verdriet van mijn kennis. Wat vinden jullie?

irene otto over miskraam en doodgeboorteInternationaal spreek je tot 20 weken zwangerschap van miskraam, in Nederland tot ongeveer 16 weken. Een doodgeboren kindje een miskraam noemen is kwetsend, je erkent daarmee niet dat het om een kind gaat en doet zo afbreuk aan het verdriet en de pijn van de ouders. Zelf heb ik de neiging om van een miskraam te spreken wanneer je nog geen leven hebt gevoeld, en daarna van een stilgeboren of doodgeboren kindje. Dus ook niet een doodgeboorte. Het is een kindje. (Irene Otto, persoonlijke en online begeleiding)
https://miskraamverwerken.nl/meest-gestelde-vragen/miskraam-versus-doodgeboorte/
keyword:
Titel: Miskraam versus doodgeboorte – MiskraamVerwerken.nl
Ik heb een vroege miskraam gehad en ben daar erg verdrietig over. Mijn collega vindt dat een doodgeboorte veel erger is. Moet ik er dan overheen stappen?

Vroege miskraam

Ik heb vorige maand een vroege miskraam gehad. Veel mensen vragen me hoe ver ik was. Maar dat maakt toch eigenlijk niets uit?,

irene otto over vroege miskraamHoe intens je je verdriet beleeft, kun je niet afmeten aan de lengte van de zwangerschap. Het heeft meer te maken met de verwachtingen, de hoop en/of de plannen die je al had voor het kindje dat in je groeide. Het heet niet voor niets ‘In verwachting zijn’. Soms proberen vrouwen zichzelf te overtuigen dat het nog niet zoveel voorstelde. Realiseer je dat je op die manier je verdriet wegstopt. En verdriet dat er niet mag zijn, kan later in je leven alsnog de aandacht vragen. Vaak gebeurt dat op een manier die ogenschijnlijk niets met je miskraam te maken heeft en dan is het moeilijk om het verband nog te zien. Zo kun je bijvoorbeeld een burn-out krijgen, of in een depressie raken. (Irene Otto, persoonlijke en online begeleiding)

Het irriteert me dat het kindje dat ik verloor in mijn buik, door de arts een foetus wordt genoemd. Alsof het geen mens was. Wat vinden jullie daarvan?

claudia koole over vroege miskraamHet vermenselijken van een foetus is niet alleen logisch, het is volstrekt normaal. Elk geboren en ongeboren wezen, in welke staat van ontwikkeling dan ook, is automatisch verbonden met een ziel en lichaampje dat zich aan het ontwikkelen is. Het verliezen van een vruchtje als miskraam, hoe klein dan ook in de moederbuik, is het gedwongen loslaten van een minimensje. Dus je hebt gelijk, het betreft wel degelijk een mens! (Claudia Koole, auteur/ontwerper)

Miskraam een plekje geven

Mensen om me heen vertellen mij dat ik mijn miskraam ‘een plekje moet geven’. Maar hoe doe ik dat?

een plekje geven met irene ottoDe meeste mensen bedoelen hiermee dat je het moet afsluiten en achter je laten. Zand erover en weer door. Maar dit is niet de oplossing. Wanneer je het probeert te vergeten ga jij je emoties onderdrukken. En dat is nou juist heel hard werken. Vergelijk het maar met het onder water houden van een opgeblazen strandbal, het kost je heel veel kracht en als je even niet oplet schiet de bal onverwacht boven water. Wat dan wel helpt? Laat je emoties er zijn en neem jezelf serieus. Door jezelf en je gevoelens serieus te nemen kun je je verlies integreren en je verdriet en de liefde voor het kindje of de kindjes die je mist met je mee leren dragen. (Irene Otto, persoonlijk en online begeleider)

Tactloze opmerkingen van anderen

Ik ben boos om al die tactloze opmerkingen van anderen na mijn miskraam. Nu heb ik geleerd dat ik niet boos mag zijn en moet vergeven. Moet ik het dan maar wegslikken?

boosheid is je bestaansrecht opeisenVelen van ons zijn opgevoed met het fabeltje dat je niet boos mag zijn. Dat is onzin, want boosheid uiten is je bestaansrecht opeisen. Het is het terug claimen van je levenskracht. Vaak is dit de eerste stap naar heling van je miskraam, want achter die boosheid gaat nog veel meer schuil. Ik wil je een praktische tip meegeven. Vul de volgende zin aan: ‘Als ik morgen wakker word, wil ik bevrijd zijn van …’ Schrijf alles op wat zich aandient. Deze oefening geeft je helderheid wat aandacht wil. Neem dat vooral serieus! (Joyce Beckker, auteur)

Opvang vrouw met een miskraam

Mijn beste vriendin heeft helaas een miskraam gehad. Ik weet niet zo goed hoe ik haar moet opvangen. Wat adviseren jullie mij?

gemoedstoestand van een vrouw met een miskraamEigenlijk is het antwoord heel simpel: vraag het haar gewoon. Vraag haar: ‘wat kan ik op dit moment voor je betekenen?’ Misschien is het antwoord: ‘naar me luisteren’, of ‘er gewoon zijn’, of ‘er niet over beginnen’. Laat het maar aan haar zelf over. Maar het is onvoldoende om dit slechts eenmalig te vragen. Haar wens kan van keer op keer wisselen, net als onze eigen gemoedstoestand. Stem dus regelmatig met haar af wat zij van jou wil. En ik garandeer je, dat jouw connectie met haar alleen maar beter wordt! (Joyce Beckker, auteur)

Wel of geen therapie

Ik wil wel naar een therapeut, maar al tweemaal moest ik afbellen omdat ik me ziek voelde. Volgens mij is dat geen toeval. Waarom gebeurt dit?

therapie miskraam thea van dijkHet ervaren van chaos en ongemak vlak voor je afspraak met je therapeut, is een normale reactie. Ik adviseer je om toch te gaan. Na de sessie voel jij je vast beter. Dit fenomeen zie ik ook terug bij mijn klanten. Het gebeurt wel eens dat iemand afzegt vanwege ziekte of zich beroerd voelen. Als zij besluit om toch te komen, dan verdwijnen de klachten na de sessie spontaan. Als jij je miskraam verwerkt, kunnen de gevolgen voor je groot zijn en daarom kunnen de problemen vooraf ook veel groter zijn. Weet dat dit erbij hoort. Het verwerken van je miskraam en je lichaam en leven terugkrijgen, is een geschenk aan jezelf. (Thea van Dijk, coach/opleider)

Miskraam en werk

Heb ik recht op een uitkering vanwege mijn miskraam?

miskraam en werkenJazeker is dat mogelijk. Je werkgever kan een uitkering voor je aanvragen wegens een voortijdig einde van je zwangerschap. Als dat voor de 24e week zwangerschap is, gaat het om een ziektewet uitkering. Na 24 weken zwangerschap gaat het om een bevallingsuitkering waar wel een zwangerschapsverklaring voor nodig is. Let er wel op dat je te maken krijgt met het UWV. Hier vind je meer info. (Thea van Dijk, oprichter MiskraamVerwerken.nl)

Burn-out na een miskraam

Een medewerkster van ons bedrijf zit met een burn-out thuis. Volgens haar vanwege een onverwerkte miskraam van jaren geleden. Kan dat überhaupt na al die tijd?

na miskraamverdriet niet verwerken, bekopen met burnoutWel degelijk kun je door het niet verwerken van een miskraam jezelf tegenkomen. Ik maak het als miskraamcoach en als mens in het dagelijks leven mee. Een tijd geleden had ik nog een cliënte die vanwege haar verantwoordelijke baan zich na haar miskraam volledig op haar werk had gericht. Ze gaf haar verdriet nauwelijks ruimte. Jaren later heeft ze dit moeten bekopen met een burn-out waarna ze bij mij terechtkwam. Helaas is zij niet de enige. Maar gelukkig is mijn vroegere cliënte weer aan het werk nadat ze alsnog haar rouwproces heeft doorlopen. (Diana Wouters-Sellis, miskraamcoach)