“Mama……..!” Een boodschap van je kindje

Door: Ingrid Jetten

Een zacht lief stemmetje in mij laat zich horen: “Mama?….

  • weet je dat er bij de miskraam niets mis is gegaan?
  • dat ik altijd bij jullie zal blijven op de aarde of in de hemel?
  • ik heel veel van jou en mijn papa hou?
  • mijn broertje en zusje graag met mij willen spelen ook al zien zij mij niet?
  • als je heel goed voelt, ik heel dichtbij je bent?”

““Mama……..!” Een boodschap van je kindje” verder lezen

‘Mijn kindje Raven is dood’

Door: Jacqueline van Dongen

Mijn kindje zijn hartje was gestopt met kloppen.
Op het moment toen ik dit beeld op het echo scherm zag voelde ik een enorme golf van ondraaglijke pijn opkomen.

De golf van pijn werd vrijwel direct afgedekt door een gevolg van verdoving. Alsof de verloskundige een injectiespuit met morfine in het hart van mijn gevoel spoot. Het vervlakte gevoel voelde heel naar. Ik voelde me zo vervreemd van mijn zelf. “‘Mijn kindje Raven is dood’” verder lezen

“Zij gaven mij het bewijs van het leven na de dood”

Door Ingrid Klooster

Mei 1995. Mijn schoot is leeg. Ik zit stil en kijk naar buiten, zonder gedachten, mijn wereld is tot stilstand gekomen. Al mijn verwachtingen, mijn ongeremde vreugde, het oergevoel van moeder zijn. Het is weg. Buiten bloeit een Japanse kers. Een nieuw begin, nieuw leven. Ik zie het niet. Ik zit stil. Het is leeg in mijn buik en in mijn hoofd.

En dan opeens een wonder. Buiten achter het raam zie ik in een flits mijn gestorven opa weglopen met een klein blond jongetje aan de hand. Heel duidelijk, heel even en dan zijn ze weg. ““Zij gaven mij het bewijs van het leven na de dood”” verder lezen

Ik mis je Joshua

Joshua, wat ik je nog graag wil vertellen is dat ik je hier mis. Ik wil je graag leren kennen en met je gaan winkelen, schoenen kopen, kleren passen en cadeautjes uitzoeken voor anderen. Ik wil graag van je horen hoe jij sommige situaties zou aanpakken en hoe jij je vrouwelijkheid tot uitdrukking brengt zonder tuttig te zijn. “Ik mis je Joshua” verder lezen