‘Mijn ongeboren tweeling wilde ik niet uit elkaar halen’

Door: Boukje Canaan

harde buikenIn 2001 was ik zwanger en ergens voelde het niet prettig… We hadden in 1999 al een gezonde dochter gekregen en die zwangerschap is heel fijn geweest. Dit keer had ik veel pijn in mijn buik en kreeg ik al harde buiken af en toe. Ik vertelde dit aan mijn verloskundige, maar die reageerde laconiek. Er werd niet naar me geluisterd. Ik was al bijna op de helft van deze zwangerschap toen ik op een morgen veel pijn en krampen voelde.  “‘Mijn ongeboren tweeling wilde ik niet uit elkaar halen’” verder lezen

Ik mis je Joshue

drielingLieve Joshue, waarom ging jij ook net als Joshua eerder weg? Waarom heb jij mij ook alleen gelaten? Ik had zo’n drang om te leven dat ik met mijn aangezicht naar voren geboren ben, in plaats van met mijn schedel. Zodat ik direct kon ervaren hoe het hier is.

Heel lang heb ik mij eenzaam gevoeld. Ik kon mij eenzaam voelen tussen groepen mensen die ik heel goed kende en mij een warm hart toe droegen. Ik kon mij eenzaam voelen op een drukke verjaardag. Ik ben boos op je dat je besloten hebt om niet mee te komen. “Ik mis je Joshue” verder lezen

“Mama……..!” Een boodschap van je kindje

Door: Ingrid Jetten

Een zacht lief stemmetje in mij laat zich horen: “Mama?….

  • weet je dat er bij de miskraam niets mis is gegaan?
  • dat ik altijd bij jullie zal blijven op de aarde of in de hemel?
  • ik heel veel van jou en mijn papa hou?
  • mijn broertje en zusje graag met mij willen spelen ook al zien zij mij niet?
  • als je heel goed voelt, ik heel dichtbij je bent?”

““Mama……..!” Een boodschap van je kindje” verder lezen

‘Mijn kindje Raven is dood’

Door: Jacqueline van Dongen

Mijn kindje zijn hartje was gestopt met kloppen.
Op het moment toen ik dit beeld op het echo scherm zag voelde ik een enorme golf van ondraaglijke pijn opkomen.

De golf van pijn werd vrijwel direct afgedekt door een gevolg van verdoving. Alsof de verloskundige een injectiespuit met morfine in het hart van mijn gevoel spoot. Het vervlakte gevoel voelde heel naar. Ik voelde me zo vervreemd van mijn zelf. “‘Mijn kindje Raven is dood’” verder lezen

“Zij gaven mij het bewijs van het leven na de dood”

Door Ingrid Klooster

Mei 1995. Mijn schoot is leeg. Ik zit stil en kijk naar buiten, zonder gedachten, mijn wereld is tot stilstand gekomen. Al mijn verwachtingen, mijn ongeremde vreugde, het oergevoel van moeder zijn. Het is weg. Buiten bloeit een Japanse kers. Een nieuw begin, nieuw leven. Ik zie het niet. Ik zit stil. Het is leeg in mijn buik en in mijn hoofd.

En dan opeens een wonder. Buiten achter het raam zie ik in een flits mijn gestorven opa weglopen met een klein blond jongetje aan de hand. Heel duidelijk, heel even en dan zijn ze weg. ““Zij gaven mij het bewijs van het leven na de dood”” verder lezen

Heling door liefdevol contact met je buik

Door: Riet van Rooij

Op lichamelijk niveau vindt heling van een misgelopen zwangerschap plaats door liefdevol contact te maken met je buik. Je buik lijkt misschien een tijdlang leeg en koud, of juist gevuld met een donkere zwaarte. Door je buik te (laten) wiegen, te (laten) koesteren, zacht te (laten) masseren en door te dansen met je buik kun je de daar ontstane pijn ingaan; daar doorheen kun je na verloop van tijd weer voeling krijgen met de oerkracht die huist in je buik: je eigen, scheppende levenskracht. “Heling door liefdevol contact met je buik” verder lezen